Editor's Talk - A Happy Few

ผมอาจจะไม่ได้รู้จัก ‘พี่เต้ง’ พิชัย จิราธิวัฒน์ ในฐานะผู้ก่อตั้งค่ายเพลง Spicy Disc มากนัก แต่ผมคุ้นเคยกับพี่เต้งในฐานะเจ้าของร้านอาหาร The Circle ที่ซอยร่วมฤดีเสียมากกว่า เพราะในช่วงหนึ่งของชีวิต ร้าน The Circle แทบจะเป็นร้านประจำของผมและกลุ่มเพื่อนเลยทีเดียว 

อาจเป็นเพราะว่าที่ทำงานของผมในสมัยนั้นอยู่ห่างจากร้านเพียงหนึ่งซอย และสิ่งที่เรียกว่าโมเดลไนต์ของร้าน The Circle (จำไม่ได้ชัดว่าเป็นคืนวันพุธหรือพฤหัสฯนี่แหละ) คือที่สุดแห่งปาร์ตี้ที่น้อยคนนักจะรู้จัก 

สิ่งที่ทำให้โมเดลไนต์ของร้าน The Circle เป็นศูนย์รวมนางแบบนายแบบต่างชาติที่มาทำงานที่เมืองไทยได้อย่างเนืองแน่นก็คือช่วงหัวค่ำจะมีการแจกคูปองรับประทานอาหาร ซึ่งเป็นเมนูพิเศษที่ทางร้านเตรียมไว้โดยเฉพาะในคืนโมเดลไนต์ พร้อมทั้งคูปองดริงก์ในช่วงดึกอีกด้วย กินฟรี ดื่มฟรี ทำไมจะไม่มาล่ะ จริงไหม เพราะฉะนั้นตั้งแต่ช่วงหัวค่ำร้าน The Circle จึงคลาคล่ำไปด้วยนางแบบนายแบบ คนหล่อๆ สวยๆ หุ่นดีๆ เต็มร้าน 

อ้อ...ส่วนคนไทยอย่างผมและผองเพื่อนนั้นไม่ได้คูปองอาหารกับเขาหรอกนะ เพราะชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าโมเดลไนต์ ถ้าคุณไม่มีมีคอมพ์การ์ด (Composite Card) ติดมาด้วยเพื่อแสดงถึงความเป็นโมเดลของคุณ ก็หมดสิทธิ์จ้ะ (แต่พี่เต้งมักจะเอาคูปองดริงก์มาให้พวกเราอยู่บ่อยๆ) 

พอตกดึกทุกคนก็จะขึ้นไปรวมตัวกันอยู่ที่ชั้นสามซึ่งเป็นโซนปาร์ตี้ และนี่แหละคือสิ่งที่ทำให้เรากลับไปที่ร้าน The Circle ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่ใช่เพราะเป็นปาร์ตี้ที่รวมแต่คนหล่อคนสวยหุ่นดีที่ทำให้บรรยากาศน่าอภิรมย์หรอกนะ แต่เป็นเพราะเพลงที่เปิดที่ร้าน The Circle นั้นไม่เหมือนใคร มันไม่ใช่เพลงฮิตติดชาร์ตล่าสุดที่เปิดทั่วไปตามผับบาร์ยอดฮิต หรือแนวดนตรีตามกระแสโลกในช่วงนั้นๆ 

หนึ่งในเพลงที่เรียกสเต็ปแดนซ์ได้ทุกครั้งและแทบจะเป็นเพลงประจำปาร์ตี้โมเดลไนต์ของร้าน The Circle ก็คือ ‘Gold Digger’ ของคานเย เวสต์ ฟีเจอริ่งกับเจมี่ ฟ็อกซ์ (ซึ่งออกมานานพอสมควรแล้ว) รวมไปถึงบรรดาเพลงฮิปฮอปอาร์แอนด์บีในแบบโอลด์สคูลจากยุค 90s ที่นำมารีมิกซ์ใหม่อีกหลากหลายเพลง ซึ่งในช่วงเวลานั้นแทบจะไม่มีดีเจที่ไหนนอกจาก The Circle ที่เปิดเพลงแนวนี้ และหากไม่นับบรรดานางแบบนายแบบ (ที่เต้นยับไม่ห่วงหล่อห่วงสวย) ก็คงจะมีแต่ผมและกลุ่มเพื่อนๆ นี่แหละที่ไม่ได้เป็นนางแบบนายแบบ และเป็นคนไทยเพียงกลุ่มเดียว (นานๆ ครั้งก็จะมีคนไทยโผล่มาบ้าง) ที่เป็นขาประจำของที่นั่น

หลายคนอาจจะคิดว่าฮัลโหลลล...คานเย เวสต์ นี่เมนสตรีมจะตาย แต่เชื่อเถอะว่า ณ เวลานั้น Gold Digger และเพลงอื่นๆ ที่เปิดในร้าน The Circle มันเป็นเพียง ‘A Happy Few’ เป็นความชื่นชอบและความสุขของคนกลุ่มน้อย ไม่ใช่กระแสหลัก แน่นอนทางร้านเลือกได้ว่าจะเปิดเพลงแดนซ์ฮิตติดชาร์ตที่คนส่วนมากรู้จักและร้องได้เพื่อเรียกคนให้เข้าร้านมากขึ้น แต่เขากลับเลือกตามความชอบและรสนิยม แม้ว่าจะมีเพียงคนกลุ่มเล็กๆ ที่ชื่นชอบชื่นชม

แนวคิดนี้ก็คงไม่ต่างจากการทำค่ายเพลง Spicy Disc ของพี่เต้งที่สะท้อนผ่านบทสัมภาษณ์ของเขาและอีกหลากหลายศิลปินในฉบับนี้ กับวาระครบรอบ 14 ปีค่าย Spicy Disc เหมือนที่‘วิน Sqweez Animal’ เล่าให้ฟังว่าถ้าไม่ใช่พี่เต้ง ก็คงไม่มีใครเซ็นสัญญาให้เขาเป็นศิลปินในค่ายเพลงหรอก เพราะเพลงของ Sqweez Animal นั้นฟังยาก แต่พี่เต้งกลับชอบโดยที่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงงานของเขาเลยแม้แต่น้อย จึงทำให้เราได้รู้จัก Sqweez Animal มาจนถึงทุกวันนี้

จะว่าไป มันก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเมนสตรีมหรือไม่ หรือพี่เต้งเองก็คงไม่ได้คิดเรื่องนี้หรอก เพียงแต่ว่าผลงานใดๆ ที่ใครคิดสร้างสรรค์ และเป็น ‘A Happy Few’ นั้น มันได้ทำให้คนอื่นมีความสุขได้มากน้อยแค่ไหน ขณะเดียวกันตัวเราเองมีความสุขได้เพียงไร

สันติชัย อาภรณ์ศรี

บรรณาธิการบริหาร